AMuse: Placemaker Enny van Arkel

Beroep: Directeur-bestuurder Stichting OGJG
Leeftijd: 38
Trots op: Dat het mij altijd lukt om vanuit liefde en verbinding in het leven te staan, ongeacht wat het leven mij brengt.
Key in placemaking is… Ervoor zorgen dat mensen elkaar ontmoeten die elkaar normaal gesproken niet zo snel zouden ontmoeten.

"Als kind groeide ik op in een rijkere buurt, met vrijstaande huizen. Maar op mijn zevende gingen mijn ouders uit elkaar. Ik kwam toen samen met mijn twee zusjes, mijn broertje en mijn moeder te wonen in totaal andere wijk; een wijk met veel sociale huurwoningen. Zodoende kwam ik als kind in aanraking met twee verschillende werelden. We hebben destijds ook financiële problemen gekend. Ik denk dat ik mij daardoor zo graag inzet voor anderen en altijd kijk hoe ik verschillende werelden kan samenbrengen."

"Toen ik na mijn studie Pedagogische Wetenschappen als activiteitenbegeleider en vrijwilligerscoördinator in de ouderenzorg werkte, viel ik van de ene verbazing in de andere. Zo werd een bewoner steeds maar weer in zijn rolstoel naar de bingo geduwd, terwijl hij duidelijk aangaf dat hij dit helemaal niet wilde. Ook hoorden ik en mijn collega Ilse, hoe bewoners reisadvertenties uit de krant kregen voorgelezen. Letterlijk hoorden wij dan: 'All inclusive vakantie naar Turkije. Zeshonderdvijftig euro.' Écht waar! Of The Bold and the Beautiful werd aangezet. Lagen er veertien senioren voor de tv te slapen. Het was zo schrijnend."

"Ilse en ik vroegen ons af waarom er alleen maar activiteiten werden georganiseerd waar veel ouderen helemaal niet op zitten te wachten. Er zijn zoveel senioren die iets anders willen dan het geijkte aanbod in een verzorgingshuis, buurthuis of bibliotheek. Ons werd destijds verteld dat ouderen - vooral ouderen met dementie - niet te veel prikkels mochten krijgen. Maar wij merkten in het verpleeghuis juist dat wanneer wij iets met kennis deden, en dan op een wat dieper niveau, bewoners zich eindelijk serieus genomen en gezien voelden."

"Zo zijn Ilse en ik op het idee gekomen om Stichting Oud Geleerd Jong Gedaan (OGJG) te beginnen. Bij ons staat de kenniscomponent altijd centraal. Wij streven ernaar dat generaties elkaar ontmoeten en door kennis worden verbonden. Dit doen we onder andere door het organiseren van zo'n vijfhonderd colleges per jaar in bibliotheken, wijkcentra en online. Daarbij laten we HBO- en WO-studenten vertellen over hun studie. Maar zij halen ook weer kennis en levenservaring op bij het publiek. Hierdoor wordt zo'n college heel interactief en leren oud en jong van elkaar."

"Een prachtig voorbeeld hiervan is een collegereeks die een geschiedenisstudent in de OBA in Reigersbos gaf over Nederlands-Indië. Zijn publiek bestond voornamelijk uit Surinaamse zeventigplussers, waarvan een aantal de indrukwekkende geschiedenis van Suriname van dichtbij had meegemaakt. De student luisterde naar hun verhalen en vroeg zich af waarom hij hierover amper iets leerde. Deze interactie bracht hem op het idee een minor over dit onderwerp te volgen. Dit is nou precies waarom wij met OGJG zijn begonnen. Om die wederzijdse interactie. Het leren van elkaar. Het samenbrengen van generaties. Het heeft zoveel impact. Als ik zie hoe mensen hiervan opbloeien, maakt mij dat best wel trots."