AM NAi Prijs 2012, de praktijk van nu in alle breedte

De oogst van 2012 laat de praktijk van nu in alle breedte zien. Van huis tot kantoor, van aanbouw tot verbouwing, van activisme tot dialoog. Het laat ook zien welke kansen er zijn voor een nieuwe generatie om hun invloed te laten gelden op onze én hun omgeving. Die betrokkenheid op de eigen omgeving valt ook op. Of het nu Ector Hoogstad Architecten is met hun IMD gebouw in Rotterdam of het woonhuis van de jonge Bedaux de Brouwer in Goirle. Je voelt dat zij die plek en de locale cultuur hoe je je huisvest aanvoelen en vertalen in een heel eigen stijl. Ja stijl, wat een woord! Want het is wel die vrijheid die we nu zien, zo  pluriform is het vormgeven aan de ruimte nu. De drang iets te maken en er iets van te maken, dat zien we in de inzendingen. Architectuur gaat over ruimte, ruimte maken en daarmee een gebruik een plek geven. De Noorderparkbar laat zien dat ook zonder echt budget die roep om een plek in het park, waar iedereen gewoon even heen gaat, even kan buurten, dus een kopje koffie samen drinken, ergens toe leidt, een bijzondere ruimte maakt. Alle creativiteit los maakt: Hoe kom ik aan materiaal, hoe maak ik het. Hoe ziet het eruit als echt een geborgen plek, verraadt een blik op Rietveld en doet je omhoog kijken naar de boomkruinen. Het  Schieblock is eigenlijk ‘hors catégorie’, zo uitzonderlijk het verhaal van puur ondernemerschap, en het weten van de kracht van juist die plek. Dat zoveel mensen daar willen zijn, willen werken, en weten wat zij nodig hebben om dat daar te willen. Het naar je hand zetten van de tijd, elke aanleiding nemen tot een nieuw initiatief, volop leren van alles wat daarvoor nodig is, én relaties aangaan, partnerships voluit zien. Dit is het ultieme gevoel voor de plek. Op een andere manier zien we dat in de Faculty Club (foto) in Tilburg. Daar is door een intensieve samenwerking met bouwer en opdrachtgever een ruimtelijke visie heel concrete werkelijkheid geworden: hoe een prachtige open plek in het bos een even prachtig gedetailleerd gebouw oplevert. Het gevoel voor materiaal en kleur, het goud in de natuursteen!, is met liefde gedeeld. Hier zien we de Brabantse trots op de universiteit in het bos, de enige zo mooi, en doet dat respectvol naar de omgeving, spiegelt zich naar het geheugen zoals dat zit in de omringende architectuur. Van binnen is de ruimtelijkheid nog overtuigender. Als we vandaar naar Rotterdam-Zuid gaan, geen grotere tegenstelling, midden in de dichte volkswijk staat een zwarte parel, letterlijk en figuurlijk. Ook daar is het de locale betrokkenheid die architectuur maakt, namelijk door de bewoner zelf. En het geheim zit ook hier pas echt goed van binnen. Architectuur gaat over ruimte. Bij alle nominaties gaan we naar binnen, pas daar ontvouwt zich architectuur. Dat is ook wel een boodschap in deze tijd van uiterlijkheden. De verwondering die de Zwarte Parel dan opwekt, laat zien dat architectuur als het maken van een eigen ruimte niet is tegen te houden. Dat we in alle omstandigheden kansen zien, dat het Schieblock voor altijd anders is, dat de Faculty Club eeuwigheid uitstraalt, dat de jonge generatie er is om de wereld naar zijn hand te zetten, dat ze dat zelf doen, én samen doen, samen met initiatiefnemers, van buurman, straat, bedrijf, gemeente tot universiteit, dat ze onverwachte partnerships aangaan en daarmee ruimte maken voor  nieuwe gebeurtenissen, en voluit een nieuwe praktijk laten zien!

Mariet Schoenmakers
Directeur AM Concepts

0 reacties